شهيد بزرگوار:   محمد ميرزاده مقدم
آغاز:   5/1/1339 ، بجستان
پرواز:   19/6/1362 ، نيستان، محور مهاباد



در يكي از روز‌هاي بهاري سال 39 در خانواده اي مذهبي و سخت كوش در روستاي رودگز بجستان كودكي چشم به جهان گشود كه نامش را محمد گذاشتند.وي ششمين فرزند محمد علي و فاطمه بود.محمد به دليل كمك به پدر در امور كشاورزي و دامداري ،فرصت رفتن به مدرسه را پيدا نكرد(1) و تا دوم ابتدايي خواندن و نوشتن را آموخت. در تهران به حرفه‌ي خبازي مشغول گرديد .(2) هر كاري  كه بر عهده  مي‌گرفت نهايت جديت و توان خود را به كار گرفته و سعي مي‌كرد به نحواحسن آن را  به پايان برساند . اين روحيه كاري  به همراه ويژگي‌هاي خاص اخلاقي نظير صداقت،مهرباني ،اخلاق نيكو و برخورد خوش با ديگران  از او شخصيتي ممتاز ساخته بود.
حال و هواي جبهه چنان موجب تحول روحي او شده بود كه شهادت را نهايت آرزوي  خود مي‌دانست به عنوان سرباز با مسئوليت آرپي جي زن و تك تير انداز به جبهه اعزام گرديد .
وي سرانجام بعد از اولين مرخصي در منطقه نيستان ، محور مهاباد بر اثر موج گرفتگي شديد از ناحيه سر در تاريخ19/6/1362 به فوز عظيم شهادت نايل گرديد.
پيكر مطهرش پس از تشييع در بجستان به خاك سپرده شد.





1.    ميرزاده مقدم ، محمد علي ، سرگذشت پژوهي،ص1  * 2. همان ص3
 

شهيد بزرگوار:   اكبر طيبي   
آغاز:   29/2/1342  بجستان
پرواز:     28/12/60 ، شوش دانيال



اكبر در 29 ارديبهشت ماه سال 42 در خانواده اي مذهبي و متدين در بجستان متولد شد(1) .
دوران ابتدايي ،‌را در دبستان اسدي طوسي ، دوران راهنمايي را در مدرسه شهيد عبدالهي و دوران دبيرستان را در مدرسه شهيد محمد مدني بجستان گذراند ؛ و موفق به اخذ ديپلم شد . (2)
او در اكثر مراسم مذهبي ، بطور مرتب شركت مي‌كرد .(3) اوقات فراغتش را با مطالعه كتابهايي كه از مؤسسه انتشارات در راه حق قم دريافت مي‌كرد ، پر مي‌نمود و اين كتابها اكثراً آثار شهيد مطهري و دكتر شريعتي بودند و (4) اكبر در قبل از انقلاب بدليل اينكه در تهران سكونت داشت ؛ در تمام تظاهرات شركت فعال داشت ؛ و اعلاميه‌هاي امام را نيز تكثير و پخش مي‌كرد.(5) بعد از انقلاب هم يكي از پايه گذاران بسيج بجستان بود ؛ و مسئول برگزاري كلاسهاي اسلحه‌شناسي و عقيدتي در محل پايگاه بود . (6)
اكبر با وجود اينكه از نظر درسي، ‌در سطح بسيار بالايي بود ، بعد از اخذ ديپلم بخاطر دفاع از ايران و سركوب دشمن، خود را به عنوان سرباز معرفي كرد ؛ و راهي جبهه شد (7) برادرش مي‌گويد : اكبر در سن 18 سالگي در تاريخ 18/12/60 در منطقه شوش دانيال نبي،عمليات مقدماتي فتح المبين در حاليكه بي سيم چي بود ؛ مفقود شد .


1. فرم اطلاعات آماري شهيد    *        2. طيبي، مهري    ،سرگذشت پژوهي، ص 7
3  .   همان ، ص 9               *        4. طيبي اصغر ،سرگذشت پژوهي ،ص 2
5 .  همان ،ص11                 *        6 . همان، ص 4 * 7 . قوي، ابراهيم  ،سرگذشت پژوهي، ص 2   
8 .   طيبي، اصغر ، ،سرگذشت پژوهي، ص 4
 

شهيد بزرگوار:   عباس صاحبي  
آغاز:  1/5/1343   ، روستاي يونسي بجستان، گناباد
پرواز: 24/5/1363 ، كردستان منطقه غرب پايگاه ليبكين  




شهيد عباس صاحبي ،فرزند محمد و فاطمه در تاريخ 1/5/43 در يونسي بجستان ، از توابع گناباد ، در خانواده اي مذهبي و با وضع اقتصادي ضعيف ديده به جهان گشود . (1)
عباس تحصيلات خود را تا كلاس پنجم ادامه داد ؛ سپس به دليل موقعيت پدر و وضعيت بد مالي خانواده ترك تحصيل كرد ؛ و به كار در كوره‌هاي آجرپزي مشغول شد . (2)
او عضو فعال پايگاه امام حسين (ع) يونسي بود . (3) او قبل از انقلاب عكس و اعلاميه‌هاي امام را در كوچه‌ها پخش مي‌كرد ، شعارهاي انقلابي بر روي ديوارها مي‌نوشت . بعد از انقلاب در اكثر راهپيمايي‌ها شركت فعال داشت . (4)
عباس در سن 18 سالگي از طريق ارتش بعنوان سرباز وظيفه عازم جبهه شد و مسئوليت تأمين جاده را به عهده داشت و سرانجام در تاريخ 24/5/63 در بازگشت از تأمين جاده با كومله‌ها برخورد كرده و به آرزوي ديرينه اش كه همان شهادت بود رسيد . پيكر گلگونش بعد از تشييع در گلزار شهداي يونسي به خاك سپرده شد. (5)







1. خيريز ، فاطمه ، سرگذشت پژوهي ، ص 1   *   2. همان ، ص 3-2   *   3. همان ص 3   
4. رزم آرا ، محمد ، سرگذشت پژوهي ، ص 2-1    *  5. .  همان ، ص 2
 

شهيد بزرگوار:   علي رئوفي            
آغاز:  17/10/1344 ،شهربجستان      
پرواز:  22/12/1363 هورالهويزه      



شهيد  علي رئوفي، فرزند حسين و صديقه، در تاريخ 17/10/44 ، مصادف با 14 رمضان در خانواده اي روحاني در شهر بجستان ديده به جهان گشود .(1)
دوران ابتدايي و راهنمايي را در زادگاهش گذراند،بعد از آن تصميم گرفت وارد حوزه‌ي علميه شود كه به دليل مخالفت پدرش از اين كار صرف نظر كرد ، و به كار كشاورزي  مشغول شد (2) .
او قبل از انقلاب در تظاهرات‌ها و تشييع پيكر شهداي انقلاب شركت فعال داشت و بعد از انقلاب نيز با توجه به اينكه علاقه‌ي خاصي به مسائل مذهبي داشت در اكثر مراسمات مذهبي شركت مي‌نمود  (3) .
او در سن 17 سالگي عازم جبهه شد و در عمليات بدر در تاريخ 22/12/63 با مسئوليت كمك آرپي جي زن ،در هور الهويزه به شهادت رسيد پيكر پاكش بعد از 10 سال دوري از وطن به آغوش خانواده بازگشت و درگلزار شهداي بجستان  به خاك سپرده شد   (4)
روحش شاد





1.  فرم اطلاعات آماري شهيد *2. عسكري، صديقه، سرگذشت پژوهي ص 1 *3. رئوفي، محمد ،  سرگذشت پژوهي ص 21
4.  فرم اطلاعات آماري  شهيد
 

شهيد عباس رمضاني:« مادر عزيزم ، حجله گاه من سنگر و اسلحه ،عروسم وخونم گواه حقيقت است.»

شهيد بزرگوار:   عباس رمضاني بجستاني   
آغاز:     5/2/1342 ، بجستان
پرواز:   27/4/1362 ،كامياران

عباس در پنجمين روز از ارديبهشت ماه سال 42 ، در خانواده اي مذهبي در بجستان ، چشمان كوچك وزيبايش را به اين دنياي خاكي ، گشود. او سومين فرزند خانواده بود. پس از پشت سرگذاشتن دوران زيباي كودكي ، تحصيل را شروع نمود و ابتدايي را با موفقيت به پايان رساند، سپس دوره راهنمايي را در مدرسه شهيد عبدالهي (غزالي سابق) پشت سر نهاد.(1)  با ورود او به دبيرستان ، قيام ملت مسلمان ايران براي سرنگوني رژيم طاغوت و برقراري جمهوري اسلامي به اوج خود رسيده بود، بنابراين مدارس تعطيل شد.
او با عشق وعلاقه اي كه به حضرت امام (ره) داشت، در بهمن 57 ، با عده اي از دوستان براي ديدار ايشان عازم تهران شد. در تظاهرات تهران نيز شركت فعالي داشت ويك بار نيز در خيابان ولي عصر(عج) تهران كه دژخيمان رژيم پهلوي به مردمي كه تظاهرات مي‌كردند حمله ور شدند ، عباس نيز بر اثر اصابت  باتوم به دستش از ناحيه بازو صدمه ديد. (2)
با پيروزي انقلاب وبازگشايي مدارس ، به بجستان بازگشت و تحصيلات خود را در دبيرستان شهيد سيد محمد مدني (فردوسي سابق) تا مقطع چهارم در رشته علوم تجربي ادامه داد. در كنار درس كار مي‌كرد و همچنين در بسيج نوپاي بجستان فعاليت مي‌نمود . هر شب پس از نماز جماعت، بچه‌هاي پايگاه را با ماشين خود به مزار شهدا مي‌برد. (3)
عباس ، اوقات فراغت خود را با گذراندن در مسجد، ورزش كردن و مطالعه كتابهاي علمي و مذهبي صرف مي‌كرد. نوجوان فعال ، پرتلاش ، معاشرتي و متواضعي بود. به حق الناس بسيار اهميت مي‌داد، هيچگاه كينه ی كسي را به دل نمي‌گرفت. در ميان خانواده از حُسن خلق ويژه اي برخوردار بود.
با شروع جنگ ، ديگر تاب ماندن نداشت و تمام فكرش جبهه شده بود. روح نا آرام و شيوه رفتار وبرخوردي كه در خانه با اطرافيان ودوستان داشت حاكي از سرنوشت درخشان او بود. عباس ابتدا در ستادهاي كمك رساني به جبهه فعاليت مي‌كرد و از آنجا كه كمال را در چيز ديگري يافته بود، با بي ميلي سال آخر دبيرستان را تا شروع امتحانات ادامه داد و قبل از شركت در امتحانات ، از طرف بسيج سپاه بجستان براي ديدن آموزش عازم مشهد شد. سپس براي وداع به بجستان آمد  . از خداحافظي عباس مشخص بود كه او ديگر برنمي گردد.  در بيست ودوم ماه مبارك رمضان عازم كردستان شد.(4) در جبهه خواب امام زمان (عج) را مي‌بيند كه امام به وي مي‌گويد :« كه به زودي شهيد خواهي شد. » او در نامه اي پس از تعريف خواب از همه حلاليت مي‌طلبد.(5)
سرانجام در بيست وهفتم تيرماه 62 در جبهه كردستان منطقه كامياران ، توسط كومله‌هاي منافق ، مورد اصابت گلوله قرار گرفت و روح نا آرامش از قفس خاكي تن  رها گرديد و به لقاءا... پيوست. پيكر گلگونش پس از تشييع ، در گلزار شهداي بجستان به خاك سپرده شد.(6)

   گزيده اي از وصيت نامه شهيد :
با دلي آكنده از عشق به الله مي‌روم تا به مستكبران و ملحدان بفهمانم كه اسلام با خون مستضعفان است كه رواج پيدا كرده است.
برادران عزيزم اگر مايليد جزو نيكوكاران باشيد و خون شهدا پايمال نشود، دست از ياري امام برنداريد وهميشه طرفدار حق و حقيقت باشيد.








1. زندگي نامه‌ي شهيد ، ص2    *  2. همان ، ص2و3   *  3. پرسشنامه شماره 1، ص12  * 4. زندگي نامه شهيد، ص3و4   5. همان ، ص4 * 6. مشخصات وزندگي نامه شهيد
 

شهيد بزرگوار:   محمد حسين رفعتي  
آغاز:  25/8/1337 ، روستاي مزار بجستان
پرواز:   22/7/1361 ، سومار



محمد حسين رفعتي ، فرزند غلامحسين و ماندگار ، در آبان ماه سال 37 در روستاي مزار بجستان از توابع شهرستان گناباد به دنيا آمد. وي ششمين فرزند خانواده بود. در شش سالگي در دبستان عاصف ، در زادگاهش مشغول به تحصيل شد و تا سال پنجم ابتدايي ادامه داد. محمد حسين به دليل درآمد اندك پدر و مشكلات اقتصادي مجبور به ترك تحصيل شد و براي تأمين مخارج خانواده به همراه برادر بزرگتر خود به تهران عزيمت كرد و به حرفه نانوايي پرداخت.(1)
فردي خوش اخلاق ، خنده رو و ساده زيست  وبا قرآن مأنوس بود نماز شبش هرگز ترك نشد . به نماز وروزه اش بسيار اهميت مي‌داد به طوري كه براي به جاي آوردن نماز صبح زودتر ازهمه بيدار مي‌شد وتا سپيده دم قرآن تلاوت مي‌نمود. در محافل دعا و ايام محرم شركت فعالي داشت و ديگران را به حضور در اين مجالس  تشويق مي‌كرد. نسبت به مال حلال و حرام بسيار مقيد بود وبا فرا رسيدن سال نو خمس وزكات اموالش را محاسبه وسپس پرداخت مي‌نمود. در برابر مشكلات صبور بود وبه خداوند متعال توكل مي‌كرد وبه ائمه‌ي معصومين (ع) متوسل مي‌شد. در مقابل اعمال خلاف ديگران ، با جديت برخورد مي‌كرد وبا استدلال آنها را راهنمايي مي‌نمود.
قبل از انقلاب در راهپيمايي‌هاي ميدان ژاله تهران شركت مي‌كرد و به طور مخفيانه اعلاميه‌هاي حضرت امام (ره) را دربين مردم توزيع مي‌نمود. با پيروزي انقلاب ، دربسيج نام نويسي كرد و فعاليتش را دراين نهاد آغاز كرد.
پس از بازگشت از تهران ، ازدواج كرد و حاصل ازدواج آنها يك فرزند پسر بود. در سال 59 به عضويت شوراي اسلامي روستاي مزار در آمد. (2) در انتقال برق به روستا بسيار فعاليت مي‌نمود واصرار داشت مسجد بزرگي در روستا ساخته شود.(3) نظرش در مورد جنگ اين بود :« كه اين جنگ حق عليه باطل است .بايد باطل را نابود كنيم . ما در كربلا نبوديم كه قدمي برداريم اينجا كربلاي ماست بايد خدا را شكر كنيم كه چنين فرصتي را دراختيار ما قرار داده تا بار ديگر صحنه‌ي كربلا و روز عاشورا را زنده كنيم .» در تاريخ 9/12/60 ، راهي جبهه شد و فعاليتش را در گروه شناسايي آغاز نمود. وي از طريق سپاه به جبهه سومار، به جبهه اعزام گرديد و آخرين مسئوليتش تك تيرانداز بود. (4)  
سرانجام در عمليات مسلم بن عقيل در سومار در مهرماه 61 بر اثر اصابت تركش خمپاره به قلب ، عروس شهادت را در بر كشيد و آسماني شد . پيكر مطهرش پس از تشييع در زادگاهش به خاك سپرده شد.






1. سليماني ، ماندگار ، سرگذشت پژوهي ، ص4  * 2. رفعتي ، محمد حسن ، سرگذشت پژوهي ، ص17 * 3. سليماني ، ماندگار ، سرگذشت پژوهي ، ص8 * 4. زندگي نامه شهيد    

شهيد بزرگوار:   هادي رضايي
آغاز:  7/3/1342 ، بجستان
پرواز:  22/1/1362 ، فكه



در هفتم خردادسال 1342 ، در بجستان ، در خانواده اي مذهبي و مستضعف، فرزندي پا به عرصه‌ي وجود گذاشت. پدرش محمدعلي و مادرش فاطمه ، نام نيكوي هادي را بر وي نهادند. هادي پس از گذراندن دوران كودكي وارد مدرسه ابتدايي شد ودر آن جا قرآن را فرا گرفت ولي به دليل تنگدستي خانواده در همان ابتدايي ترك تحصيل نمود و ترجيح داد به كمك پدرش كه بنا بود برود. هادي زماني كه با پدرش كار مي‌كرد. هرگز از درآمد به دست آمده پولي را براي خودش برنمي داشت.(1)
اهل مسجد بود و نماز را اول وقت به جاي مي‌آورد و هر روز صبح قرآن تلاوت مي‌نمود. در دعاي كميل و توسل ، تا جايي كه مي‌توانست شركت مي‌جست. قبل از رسيدن به سن تكليف روزه مي‌گرفت . براي بزرگترها احترام بسياري قائل مي‌شد . به امام حسين (ع) ارادت خاصي داشت و در مراسم عزاداري ايشان حضور مي‌يافت.  هر سال هنگام سال تحويل به گلزار شهدا مي‌رفت.
هادي در بين مردم از جذابيت بسياري برخوردار بود،به  طوري كه همه به او علاقه داشتند. آرام وبسيار دلسوز وباگذشت بود. بي بند وباري وي را رنج مي‌داد. هميشه آرزوي شهادت داشت.
در تظاهرات قبل و بعد از انقلاب شركت مي‌نمود و از همه جلوتر بود. به امام (ره) عشق مي‌ورزيد و مي گفت:« بايد در تظاهرات شركت كنيم و تا زنده ايم جلو برويم و از ميهنمان دفاع كنيم.»
با شروع جنگ تحميلي عراق عليه ايران ، در 19 سالگي براي خدمت سربازي ، رهسپار جبهه گرديد. سه ماه آموزشي را در كرمان گذراند سپس به شيراز وبعد اهواز منتقل گرديد. يك سال از عمر زيبايش را درجبهه گذراند. هميشه در خط مقدم بود ولي در اين مورد با كسي حرف نمي‌زد. (2)
سرانجام در آخرين مسئوليت خود به عنوان آرپي جي زن ، در بيست و دوم فروردين ماه 1362 ، در عمليات كربلاي 1 در حال و هوايي بهاري ، در فكه عروس زيباي شهادت را درآغوش كشيد و همراه با نسيم پاك بهاري به ديدار معبود شتافت و پيكر پاكش مفقود گرديد.(3)
نامش جاودان








1. خوشدل ، فاطمه ، سرگذشت پژوهي ، ص 15   *   2. همان، ص2   *  3. برگه اطلاعات آماري شهيد
 

 مدیر کانون ولی عصر(عج)بجستان ذر بازدید مدیرکل کتابخانه های عمومی خراسان رضوی از کتابخانه الزهرا س بجستان گفت:این کتابخانه نزدیک به 6هزار جلد کتاب در موضوعات مختلف و نزدیک به 600 نفر عضو دارد.

در راستای ترویج فرهنگ ایثار و شهادت در سطح شهرستان ، بنیاد شهید و امور ایثارگران از سال 89 اقدام به نصب تابلوهای تمسال شهدا در بلوارها و معابر اصلی شهر نموده است.