شهيد بزرگوار:   ابوالحسن مقيمي شهري  
آغاز:  25/3/1324 ، كوي شرقي گناباد
پرواز:   15/7/1359 ، دهلران  



ابوالحسن مقيمي شهري – فرزند حسن وسكينه- در خردادماه سال 1324 ، در كوي شرقي (قصبه شهر) گناباد ، پا به عرصه‌ي وجود نهاد. تحصيلاتش را تا سال سوم راهنمايي ادامه داد وسپس با ترك تحصيل ، جهت خدمت در ارتش بيست ميليوني به اين نهاد نظامي پيوست ودر سال 44 ، از آموزشگاه گروهباني ، رشته مهندسي فارغ التحصيل گرديد.
به مدت 6 سال در شهرهاي شاهرود ، گرگان ومشهد ، خدمت نمود ودر سال 1350 ، به تيپ 84 خرم آباد لرستان انتقال يافت. نماز و روزه اش هرگز ترك نمي‌شد و قرآن را با صداي بلند وخوش تلاوت مي‌نمود. وي در محل كار ومنزل نمونه بود وبه نظافت و نظم بسيار اهميت مي‌داد. اما از تجمل گرايي و غيبت و دروغ اجتناب مي‌ورزيد. نسبت به رعايت حجاب اسلامي وعفت عمومي بسيار حساس بود. از حرام متنفر بود و سعي مي‌كرد با رزق حلال مخارج زندگي خود وخانواده اش را تأمين كند. به حضرت امام (ره) عشق مي‌ورزيد و مطيع اوامر ايشان بود. پيوسته مي‌گفت:« پشتيبان ولايت فقيه باشيد تا انقلاب اسلامي استوار بماند.» بزرگترين آرزويش بزرگ شدن فرزندش ، كسب تحصيلات عاليه و خدمت به مردم بود و همواره از خداوند ايمان كامل را طلب مي‌كرد. در دوران قبل از انقلاب مدتي در زندان انفرادي به دليل توهين به طاغوت به سر برد. اما با وساطت يكي از فرماندهان دلسوزش از زندان آزاد گرديد. در راهپيمايي‌هاي اين دوران مردم را سفارش مي‌كرد كه درب حياط منزلشان را باز بگذارند تا اگر كسي در حال فرار باشد به خانه شما بيايد ودر امان بماند.
با شروع جنگ تحميلي در حالي كه براي مرخصي در گناباد به سر مي‌برد به سمت خرم آباد(محل خدمت) حركت و به عنوان مسئول سوخت پادگان به جبهه اعزام گرديد.
سرانجام وي بعد از گذشت چند هفته از شروع جنگ در 15/7/59 ، در منطقه دهلران بر اثر بمباران هوايي دشمن به همراه ماشين مهمات كه رانندگي آن را برعهده داشت در آتش بعثيون سوخت و جز پاره اي استخوان از وي برجا نماند.  بقاياي پيكرش پس از تشييع در 20/7/59 ، در صحن امامزاده سلطان محمد عابد كاخك از توابع شهرستان گناباد به خاك سپرده شد.