شهيد بزرگوار:   نعمت ا... مشتاقي
آغاز: 10/7/1345 روستاي شيرز آباد - گناباد  
پرواز:  7/5/1366 ، ميمك  



نعمت ا...مشتاقي-فرزند محمد و شهربانو-درسال1345،در روستاي شيرزآباد، از توابع شهرستان گناباد درخانواده‌اي مذهبي و پر جمعيت، ديده به جهان گشود.دوران ابتدايي را در شيرزآباد و روچي گذراند، به طوري كه سه سال اول را درشيرزآباد و سال چهارم و پنجم را در روستاي روچي پشت سرگذاشت.سپس براي ادامه ی تحصيل، روانه زيبدشد.پس ازطي دوران راهنمايي براي ادامه تحصيل روانه گنابادشد.(2)وضعيت درسي اش بسيار خوب بود و معلمينش ازاو راضي بودند.ايام تابستان كه مدارس تعطيل بود،براي كاربه مشهدمي رفت، يا در نانوايي و يا دركوره‌ها كار مي‌كرد.(3)
به نماز وقرآن علاقمندبود.صبح‌ها بعد از نماز،قرآن مي‌خواند، سوره‌هاي كوچك قرآن را حفظ داشت و دعاهاي توسل،كميل و ندبه رابسيارمي خواند. در نمازجماعت شركت مي‌كرد و نسبت به حجاب بسيارسفارش مي‌كرد. هرگزجواب پدر و مادرش را به بدي نمي‌داد. با خواهر و برادرهايش بسيار مهربان بود. دركارِخانه،كمك حال پدر و مادرش بود و درتصميم گيري هايش ، با آنها مشورت مي‌كرد. با كسانيكه رفتارغيرمنطقي داشتند و افرادي كه دچارعقايد انحرافي بودند، رفت و آمد نمي‌كرد و درمورد احترام به پدر و مادرتأكيد داشت.
ازطريق مدرسه،  وپايگاه بسيج آنجا با امام (ره) آشنا شد و به ايشان بسيار علاقمند گرديد، به طوري كه عكسهاي بزرگي از امام(ره) باچهره‌هاي بسيار زيبا، به خانه مي‌آورد و به ديواراتاق نصب مي‌كرد و در ايام محرم  بسيار فعال بود و در22 بهمن وسايرمناسبات به همراه دوستانش درچراغاني كوچه هاتلاش مي‌كرد و با چسباندن عكسهاي امام به يكديگر، ريسه اي درست مي‌نمود.(4)
كلاس اول دبيرستان بودكه عزم رفتن به جبهه در او به اوج خودرسيده بود.به علت اينكه دوتا از برادران بزرگترش نيز در جبهه بودند،و درآن موقع دوري فرزند ديگري براي خانواده بسيارسخت بود،با مخالفت خانواده روبروشد.بالاخره ازطريق سربازي به جبهه رفت. دوران آموزشي را در بيرجند گذراند و پس ازآن به منطقه رفت.(5)ماه مبارك رمضان بودكه ده روزمرخصي گرفت. او كه راضي به كاركردن و به زحمت افتادن پدر و مادرش نبود، با  زبان  روزه،گندمها را درو و خرمن مي‌نمود وسپس گندمهاي پاك كرده وكاه‌ها را به خانه مي‌آورد. قبل ازآخرين اعزام ، پيوسته به مادرش مي‌گفت: مادر  من شهيد مي‌شوم وتو مي‌شوي مادرشهيد مشتاقي.
پس ازمراجعت به جبهه،پس ازسه روز،در روزدوشنبه ، هفتم مردادماه سال 66-درسن21سالگي-براثراصابت تركش به هردوپا درعمليات نصر6  در منطقه ميمك به مقام رفيع شهادت نايل شد. او كه تنها شهيد روستاي شيرزآباد بود، پيكرمطهرش راپس ازتشييع باشكوه در زادگاهش به خاك سپردند.(6)
روحش شاد














1. اسماعيليان  شيرزآبادي ،شهربانو،  سرگذشت پژوهي،ص1  * 2. همان  ،  ص6 * 3. مشتاقي،غلامرضا،  سرگذشت پژوهي،ص4 * 4. مشتاقي،  زهرا،سرگذشت پژوهي ،ص6   *  5.مشتاقي،  غلامرضا،سرگذشت پژوهي، ص5  * 6 . فرم اطلاعات آماري، ص1